De fiets als teken van vrijheid!

Fiets, bloemen, vrijheid

Fiets, bloemen, vrijheid

De wind in je haar, de zon in je gezicht. Of erger nog; de regen in de nek. Op één of andere manier word ik van fietsen altijd blij. Soms zelfs als het regent. Behalve als het ook nog waait en koud is, dan vervloek ik mijn fiets (en ben ik blij met mijn auto).

Maar goed, ik fiets dus graag. Vooral van A naar B overigens. Ik vind het ten opzichte van een auto vooral heerlijk dat je geen log apparaat om heen hebt. Hij gaat lekker langzaam en altijd vooruit en je kunt precies fietsen naar de plek waar je wilt zijn, zonder omwegen. Ik vind het gewoon praktisch eigenlijk.

Ik snap ook nog steeds niet waarom zoveel fervente autorijders
de praktische voordelen van de fiets nog kennen, maar goed.

Via een berichtje op Historiek kwam ik een hoorcollege tegen van designhistoricus Timo de Rijk over de ‘Nederlandse’ fiets, waardoor ik me weer realiseerde hoe blij ik ben met mijn fiets.

Dit is het hoorcollege:

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik niet meteen een nationalistisch gevoel krijg van een fiets, maar door het college realiseerde ik me wel dat als ik ooit ga emigreren naar een gebied dat te heuvelachtig is, ik voor mijn gevoel dan een deel van mijn vrijheid kwijt ben, omdat ik me dan vaker in zo’n oncomfortabel, lawaaiig, geldslurpend fort moet wurmen: de auto.

De liefde voor de fiets in genen

turks fruit fietsOok vroeg ik me af waar mijn liefde voor de fiets nou eigenlijk vandaan komt en eigenlijk ben ik van twee kanten besmet. Mijn moeder is groot fan van fietsvakanties en mijn vader fietste héél vroeger altijd met de fiets naar zijn werk. Voor mijn gevoel was dat heel ver, maar ik zocht het net even op in Google Maps en het was eigenlijk maar 10 km 😉

Overigens had ik ook een best memorable fietsmoment toen ik 14 was, toen fietste ik namelijk voor het eerst zonder bril van de lenzenspecialist naar huis. Toen voelde ik voor het eerst de wind in mijn ogen. Zo gaaf vond ik dat. Datzelfde jaar had ik nog een ander memorabel fietsmoment, dat ik wellicht nog eens vertel, maar in ieder geval heel erg bijdroeg aan mijn gevoel dat fietsen vrijheid betekent.

Daarnaast ben ik ook gewoon nog steeds een hippie
die een hekel heeft aan uitlaatgassen en zich af zet tegen
de snelle samenleving waarbij iedereen elkaar voorbij rent.

Zijn jullie ook zo verzot op de fiets?

8 thoughts on “De fiets als teken van vrijheid!”

  1. Jaaaaaa fietsen is heerlijk! Wij hebben de fietsen dan ook mee op reis, al hebben we al gemerkt dat als er geen fietspaden zijn en automobilisten fietsers niet gewend zijn, het fietsen ietsje minder relaxed is…

  2. Dat gevoel had ik afgelopen zomer op vakantie ook. Moest er niet aan denken om daar te fietsen zonder fietspaden en al die heuvels. In de zomer vind ik fietsen heerlijk maar bij temperaturen als nu verkies ik toch mijn geliefde Toyota.

  3. Ja, ik houd ook erg van fietsen. Maar niet als het regent hoor dan pak ik lekker de auto. Ik vind het jammer dat Sophia nog niet voorin het zitje mag en kijk er naaar uit als dat wel kan 🙂

  4. Als ik de keuze had, zou ik veel vaker fietsen. Ik woon te ver van mijn werk af, maar eerder fietste ik altijd van en naar mijn werk. Toch ben ik met dit weer ook enorm blij met mijn auto. Natgeregend worden en tegen de wind in fietsen vond ik altijd vreselijk!

Geef een reactie