Zo wordt sporten wél leuk

Als ik naar mezelf kijk zoals ik wil zijn – hoort daar op één of andere manier de omschrijving ‘sportief’ bij. Alleen duurde het even voordat ik de goede sport had gevonden…

De reden dat ik graag ‘sportief’ ben is omdat sportiviteit op verschillende manieren een beter mens van je maakt.

Zo is het heel erg sociaal omdat je het – vaak – met anderen doet. Het laat zien dat je gezondheid belangrijk vindt (al kun je erover discussieren of sporten wel zo gezond is natuurlijk). Je bent maatschappelijk betrokken, omdat sportverenigingen vaak een belangrijke functie vervullen in een samenleving. Je bent fanatiek, dat betekent dat je dat ook op andere vlakken van je leven bent. En je houdt van puur, omdat kracht gewoon lekker uit jezelf komt. Ofzo.

Dus toen ik mijn vrijheid-blijheid-studentenjaren achter de rug had, ging ik op zoek naar een sport. Ik heb verschillende sporten geprobeerd met meestal hetzelfde resultaat; ik zag er tegenop om te gaan, ik vond het vervelend, ik stopte ermee.

En toen wist ik het…

Eigenlijk had ik mij er al een beetje bij neergelegd dat ik misschien toch niet zo’n sportief type was als ik had gehoopt. Totdat ik las dat er proeflessen waren bij de plaatselijke tennisclub. En toevallig heb ik als kind jarenlang getennist. Een van de redenen waarom sporten vaak zo tegenvallen is dat ik er niks van kan. En tennis heb ik tenminste al eens geleerd, dus wie weet?

Al na de eerste proefles was ik vastbesloten om meer lessen te nemen en vond ik het weer helemaal leuk. Ik realiseerde me ineens dat ik als kind bijna elke middag tegen de kerktoren stond aan te tennissen. Niet omdat ik graag sportief wilde zijn of bezig was met een imago. Nee, gewoon omdat ik het heel erg leuk vond. En dan vind ik dus nog steeds! Elke dag als ik weet dat ik ga tennissen word ik vrolijk wakker, omdat ik weet dat ik weer de baan op mag. Ik tennis één, twee en soms zelfs drie keer per week en ik vind het heerlijk. Ik heb eindelijk mijn sport gevonden!

Wat is nu de moraal van dit verhaal?

Dat je niet moet opgeven, maar gewoon moet gaan zoeken naar een sport die bij je past. In het verleden vond ik sport een soort ‘moetje’ dat ik belangrijk moest vinden. Inmiddels is sport echt ontspanning geworden. Iets wat je graag nog even doet aan het eind van de dag, lekker in de buitenlucht, lekker sociaal en zo gaaf als je winners slaat of nét die bal nog haalt.

Zodra sporten van inspanning ontspannning wordt, wordt het dus wél leuk.

Van welke sport ga jij ontspannen?

Geef een reactie