Zes weken vrijheid!

Als ik één ding heb onderschat van het moederschap dan is dat school en de dagelijkse sleur daarvan. Maar ik mag weer zes weken zonder!

Voordat je kind vier is, is het ouderschap nog prima te combineren met een beetje impulsief en afwisselend leven.

Ik dacht echt dat wij het anders zouden doen, dat ons leven anders zou zijn dan die suffe huisgezinnetjes met hun huisvrouwenroddels op het schoolplein, vijf uur aardappeltjes, groente en vlees en alles voor de kinderen. Helaas ontsnap je daar niet meer aan als je kind eenmaal naar school gaat.

Vijf ochtenden per week gaat namelijk de wekker om zeven uur. Of je nou voor jezelf werkt, avonddienst hebt of te lang hebt doorgehaald, die wekker is er weer hoor! Meestal gevolgd door een hyperactief kind dat de slaapkamer binnen rent terwijl je je halfduf onder je kussen probeert te verstoppen. Gek genoeg raakt dat kind zijn hyperactiviteit spontaan weer kwijt als het moet ontbijten en loop je de hele morgen te schreeuwen:
‘Heb je je schoenen al aan? Wat heeft papa nou weer voor rotschoenen voor je gekocht, die kan je niet zelf aan doen’
‘Heb je al tandengepoetst? Laat mij eens kijken, je poetst niet, je eet alleen je tandpasta op’
‘Ik ga nog even snel plassen. Gadverdamme Anna, je bent vergeten door te spoelen’
‘Ben je klaar? Heb je je tas? We moeten echt gaan, dan is het nog een beetje rustig in de klas.’
‘Nee, ik hoef niet precies te zien wat voor beestje er in de tuin loopt, we gaan NU weg!’

Kortom, voordat je het weet verander je ook in die moppermoeder die je vooraf zo verafschuwd.

De dag is weer begonnen. De dag waarbij je vooral heen en weer fietst naar school en waarbij je altijd haast hebt omdat je om vijf uur moet beginnen met eten, omdat ze al om zeven uur naar bed moet. Een 9-to-5 leven tegen wil en dank. En als je ’s avonds lekker samen bent, een glas wijn, een goed gesprek. Oh nee wacht, dat gesprek dat moet maar een andere keer, want we moeten naar bed. Het is weer vroeg morgen…

Ik heb zo’n zin in 6 weken vrijheid: late gesprekken, impulsieve dingen, afwisseling, een dagje bankhangen. Of drie. Of vier. Gisteravond fietsten we om tien uur ’s avonds met hyperactief kind door het dorp. Gewoon lol maken. Fuck de tijd!

Geniet jij ook altijd zo van de vakantie?

Geef een reactie