Ik hou zo van rijmende voorleesboeken

Ik geef het maar eerlijk toe: ik hou niet zo van voorlezen. Begrijp me goed, ik vind het heerlijk als Anna zich lekker in mijn arm nestelt om te worden voorgelezen, maar ik kan het gewoon niet goed.

childrens-books-1246675_1280Als ik zelf lees, dan lees ik nogal snel. Ik lees eigenlijk maar een paar worden per zin, vrij globaal. Vandaar ook dat ik altijd zoveel spelfouten heb, omdat ik niet alle woorden lees. Ik lees erg selectief.

Als je voorleest is dat een probleem. Dan kun je nu eenmaal niet wegkomen met: “roodkapje, mandje, grootmoeder”. Dus moet ik me altijd heel erg concentreren om – in tegenstelling tot wat ik gewend ben dus – elk woord te lezen. En hoewel het verschilt per boek, lees ik soms zo geconcentreerd dat ik vergeet om adem te halen. En daar ga ik dan van hyperventileren. Een super inspannende bezigheid kortom. Na een paar bladzijden voorlezen ben ik kapot. Echt.

Wat ik meestal doe om te voorkomen dat ik buiten adem raak is er omheen praten. Na twee zinnen ga ik Anna iets vragen of wijs ik iets aan op het plaatje. Zodat ik weer even adem kan halen. En dat werkt op zich goed hoor, maar nog steeds is het geen hobby.

Ik wil namelijk ook nog ‘mooi’ voorlezen. Het lijkt me vreselijk om zo’n doodsaaie, monotome voorlezer te zijn. Ik probeer om m’n intonatie te denken, geef karakters eigen stemmetjes (wat ik dan na een paar zinnen dan alweer vergeet) en doe af en toe iets onverwachts, zodat Anna niet in slaap valt.

Een boek voorlezen staat dus ongeveer gelijk aan het lopen van een marathon (denk ik).

Rijmende voorleesboeken

Pietertje Pet paginaBij rijmende voorleesboeken is dat anders. Ik schreef al eerder hoe dol ik was op Pietertje Pet, dat is ook rijmend. Rijmende boeken hebben altijd korte zinnen, ze zijn lekker overzichtelijk en je weet zeker dat je na vier tot zes zinnen even adem kunt halen. Daarnaast hebben ze een ritme en daar hou ik van.

Waar verhalen gewoon een brij woorden zijn waar je zelf de intonatie in moet leggen, is een rijm een melodie. Een uitingsvorm, kunst bijna. Ik ga helemaal op in het ritme van de woorden, ik leg mijn gevoel erin, doorspekt met een beetje drama en extravagance. Ik reciteer. Ik draag het voor alsof ik zelf Martin Luther King ben: ‘this will be the day…!’

Ja, ik heb een grote voorliefde voor rijmende kinderboekjes.

Anna niet helaas.

1 thought on “Ik hou zo van rijmende voorleesboeken”

  1. Wat grappig dat je op een heel aparte manier leest. Ik kan me voorstellen dat voorleesboeken dan niet zo jouw ding zijn. Als kind hield ik ook altijd al van rijmende boeken en nog steeds heb ik altijd wel een voorliefde voor dingen die rijmen. Vooral Annie MG Schmidt blijf ik leuk vinden! Jammer dat je dochter het niet helemaal met die voorliefde eens is.

Geef een reactie