Van wereldreiziger tot huismus

reizen hiken wereldreiziger

Als kind gingen we bijna elk jaar naar dezelfde camping in onze eigen provincie. Oh, als ik later groot was zou ik dat anders doen!

Ik vond het vreselijk saai dat je zo niks van de wereld zag. En ook als zowel mijn vader als mijn broer grapten dat ze weer vakantie hielden in ‘tuinesie’ (in hun eigen achtertuin) gingen mijn wenkbrauwen fronsen. Wat een vreselijk saai leven.

Nee, ik had mezelf voorgenomen om wat van de wereld te zien. Ik zou mezelf ontdekken, de wereld over reizen en iedereen zou jaloers zijn op mijn spannende lifestyle. Eigenlijk zou ik een soort Floortje Dessing worden.

Een jaar naar het buitenland

Totdat mijn eerste vrienden een jaar naar het buitenland gingen na de middelbare school. Ik had wel eens geïnformeerd of ik ergens vrijwilligerswerk in Afrika vrijwilligerswerk kon doen, maar dat was vooral heel duur. En waar mijn vrienden hun hele weekend aan het werk waren om geld bij elkaar te sparen, dronk ik het liever op in de kroeg. Dat reizen, dat kwam later wel als ik rijk was.

Toch een wereldreiziger?

Wel pakte ik elke gelegenheid aan om een reisje te maken. Tijdens mijn studie journalistiek ging ik op studiereis naar Istanboel en ik deed mee met een studentenuitwisseling in Moskou. Die laatste reis verpestte mijn reislust voorgoed. Want hoewel het een super interessante ervaring was, was het erg echt heel erg naar. Ik vond het een vreselijke stad met vreselijke mensen en ondraaglijke kou (in januari).

Toch bleven met name steden me wel boeien, lekker westers en lekker in de bewoonde wereld. Dus gingen Lief en ik elke jaarwisseling naar een andere stad: Brussel, Parijs, Kopenhagen, Keulen… Voor drie/vier dagen. En daar bleef het eigenlijk bij, ook omdat we druk waren en ’s winters ga je ook niet zo heel lang weg.

Inmiddels hebben we alle vrijheid, maar toen we afgelopen maand besloten om even weg te gaan (één provincie verderop) bleven we toch steken op vijf dagen. Geen acht? “Nee, ik denk dat ik het na vijf dagen wel een beetje gezien heb” Inmiddels zijn we zelfs zover, dat we vermoeden dat we in plaats van vrijdadgmorgen, donderdagavond alweer naar huis gaan omdat we dan in ieder geval in ons eigen lekkere bed kunnen slapen.

Emigreren

Nog steeds lijkt het me fantastisch om naar een ander land te gaan, maar dan om er te wonen. Met mijn twee lievelingsmensen en op één plek waar we ook lekker kunnen werken en al onze spullen om ons heen hebben. En naar een westers land, want vreemde culturen, daar ben ik door Moskou voorgoed van genezen.

Zomervakantie

En deze zomer? Dan gaan we gezellig naar ‘tuinesie’. Nee, van de wereldreiziger in mij is weinig meer over. Ik ben een huismus. Eigenlijk ben ik al op mijn bestemming.

2 thoughts on “Van wereldreiziger tot huismus”

  1. Ik moest wel glimlachen om je verhaal. Ik schrijf over reizen. Daarom was ik getriggerd ;-).
    Ik wens je alvast veel plezier in Tuinesië. Als je toch eens wint fantaseren kom je maar plaatjes kijken.

Geef een reactie