Moedersentiment

Het begint al als je zwanger bent, dat mensen je gaan waarschuwen: “Geniet er nog maar even van, want straks ga je het missen!” Nou om eerlijk te zijn, ik heb mijn zwangerschap echt geen dag gemist. Ik ben er nog steeds blij om dat het voorbij is.

Als je kind ouder wordt dan gaat het van “Oh, wat gaat de tijd snel zeg, wat wordt ze al groot!” En inderdaad, ze wordt al groot. Ik sta er elke dag verbaast van wat ze nu weer kan. Maar toen ik gisteren haar babykleertjes in een zak stopte voor de kledingbak, toen dacht ik: “Jeej, wat is dat al lang geleden zeg!” Eigenlijk vind ik helemaal niet dat de tijd snel gaat. De tijd gaat me precies snel genoeg.

Alles van vroeger en meer

Voor mijn gevoel wordt m’n meisje alleen maar completer, maar raakt ze niks ‘kwijt’, wat ik nu heel erg mis. Vandaag lag ze (3,5 jaar oud) nog dubbelgevouwen in de wandelwagen. Deed ze alsof ze een baby’tje was. Toen ze nog die baby was genoot ik ervan als ze me aankeek of knikte. Nu geniet ik ervan dat ze de humor heeft om in haar oude wandelwagen te klimmen. En geniet ik nog steeds van haar als ze me aankijkt of knikt.

Ik mis nog niks aan haar.

Maar dat zal vast anders zijn als ze straks naar school gaat en niet meer altijd bij mij is, zoals nu. Als ze liever met vriendinnetjes gaat spelen dan met mij. Dan zal ik met weemoed terugdenken aan de tijd dat haar leven alleen uit papa en mama bestond. Aan de tijd dat ik nog geen enkel sentiment koesterde.

En dus ruim ik voor die tijd maar snel de zolder leeg. Voordat het moedersentiment eraan komt 😉

3 thoughts on “Moedersentiment”

Geef een reactie