Een maand zonder Facebook

Vandaag is het precies een maand geleden dat ik al mijn ‘vrienden’ op Facebook vaarwel zei, mijn Twitter-account uitlogte en Instagram van mijn smartphone haalde.

Een korte update van hoe het leven bevalt zonder Facebook en andere social media.

Waarom heb ik dàt niet eerder gedaan?

Facebook mis ik echt absoluut niet. Sterker nog; ik heb er een beetje hetzelfde gevoel bij als bij roken. Een hele tijd wil je stoppen en als je het dan eindelijk doet, vraag je je af waarom je dat niet eerder hebt gedaan. Erger nog, net als met rokers, vind ik Facebookers eigenlijk zelfs een beetje sneu geworden. In plaats van lekker keuvelen in de tuin, het huis helemaal leeghalen, lekker werken of met de kids spelen – zoals ik afgelopen maand heb gedaan – gaan ze reclameberichten plaatsen in de hoop ooit eens een keer geluk te hebben. En in plaats van dromerig genieten van hun gezin, gaan ze kijken of ze de smartphone wel bij zich hebben om dat geluk te delen met relatief vreemden.

Dat is een beetje overdreven gesteld natuurlijk (dat ik rokers nu zie als treurige junks is ook een beetje overtrokken, that’s me ;-)).

Korte – zo leuk gevonden – berichten

Maar goed, een leven zonder Facebook bevalt dus prima. Het enige dat ik een beetje heb gemist is het zenden van berichten op Twitter. Gewoon korte commentaren op het nieuws of grappige nieuwtjes in persoonlijke sfeer. Dingen die ik eigenlijk hiervoor ook al altijd vergat om te plaatsen op Twitter, omdat ik een groot deel van de tijd geen internet heb en me bovendien onprettig voel als ik iets zit te typen (wat met mijn worstenvingertjes vaak een tijdje duurt) terwijl er andere mensen (vooral Anna) bij zijn. Dus ik hoop dat deze korte zinnetjes in mijn hoofd snel plaats maken voor interessantere dingen. Of dat ik ze onthoudt, zodat ik ze kan verzamelen tot een leuke blogpost. Want gelukkig kan ik via de Paarse Eend nog af en toe iets ‘zenden’.

Instagram

Ik was ook gestopt met Instagram, maar daar deed ik eigenlijk al niks mee. Toch ben ik daar een paar dagen geleden wel weer mee begonnen. Maar dan niet vanuit social oogpunt, maar omdat ik soms gewoon leuke dingen zie en ik wil leren om wat betere foto’s te maken. Vroeger had ik in zo’n fase Flickr, maar nu is Instagram logischer. Daar zit ook verder totaal geen druk achter en foto’s van andere mensen check ik alleen tijdens reclames (want dat is wel een een dingetje, zonder social media duren reclames vaak lang. Gelukkig kijk ik het meeste ‘on demand’).

Raad ik het aan om te stoppen met Facebook? Ja absoluut! Overigens niet helemaal, want ik heb bijvoorbeeld nu de tennisclub en schaapskooi als enige ‘vind ik leuks’ op mijn account, zodat ik het altijd weet als er iets te doen is. En ik ben bevriend met Anna’s school, wat ook leuk is om zo af en toe wat leuke fotootjes van Anna te bekijken. Daarnaast heb je voor verschillende dingen wel eens een Facebook-account nodig, dus ik zou hem gewoon houden, maar wel al je vrienden schrappen. Het is gewoon niet gezond om zoveel van anderen te weten, anders zouden we allemaal wel in communies leven.

En mocht je me missen, dan ben ik nog wel een beetje online, maar dan op de Paarse Eend pagina en dus ook op Instagram.

Wat vinden jullie eigenlijk het leukst aan social media?

Ik merk overigens wel dat ik vooral stop met social media omdat ik het ‘ontvangen’ zo zat was en dat ik vooral het ‘zenden’ mis. Zal iedereen dat niet eigenlijk hebben? Dat we eigenlijk helemaal niet sociaal zijn, maar vooral zelf graag ‘gehoord’ willen worden? Ik was in ieder geval een vrij egoïstische Facebooker.

Wat doen jullie liever: zenden of ontvangen?

2 thoughts on “Een maand zonder Facebook”

  1. Goed punt, dat ‘gehoord willen worden.’ Ik vroeg me meteen af of dat niet 1 van de redenen is dat ik blog, en kwam tot de conclusie dat dit wel degelijk zo is. Verder heb ik een haat-liefde verhouding met social media. Het is dat het nodig is voor de blog, want anders was ik ook gestopt. Nu gebruik ik het minder, vooral Facebook en Instagram. Twitter blijft leuk vind ik.

  2. Met blogs is het anders, die vind ik – net als Pinterest – vaak ook wel inspirerend en ontspannend. Twitter vond ik altijd een zeikkanaal,misschien volgde ik gewoon de verkeerde mensen 😉

Geef een reactie