5 redenen om je moeilijk etende kind met rust te laten

Afgelopen weekend aten wij zelfgemaakte pizza. En we aten allemaal van één pizza. Met als gevolg dat er een klein stukje werd gereserveerd voor mij, omdat ik niet alles lust. Het wakkerde de discussie weer aan: “Probeer het nou eens.”

huilend-kind“Probeer het nou eens, my ass! Ga zelf lekker stront en kots eten. Laat me met rust!”

Althans, dat zei ik natuurlijk niet, maar ik dacht het wel. En ik dacht ook meteen aan al die kinderen die elke avond weer de meest gruwelijke dingen door hun strot moeten duwen en daar kom ik graag voor op. Bij deze.

Als kind had ik een vrij normale en veilige jeugd. Eigenlijk was het behoorlijk goed te doen. Totdat het na vijven werd en we aan tafel moesten. Mijn ouders zeiden vroeger altijd dat ik echt een ‘broodeter’ was. Dat kwam natuurlijk met name omdat ik met brood wél zelf mocht weten wat ik erop deed en bij het avondeten niet. Ik lustte namelijk veel dingen niet die we vrij vaak aten, zoals zuurkool, boerenkool, rundersaucijzen, opgebakken spekjes.. haha, ik zou het verder eigenlijk niet eens weten, maar mijn ouders deden praktisch overal opgebakken spekjes doorheen. Maar vooral die zuurkool, dat was echt kindermishandeling. Ik mengde het met heel veel appelmoes en dan nóg moest ik ervan kokhalzen. Ik heb in mijn hele volwassen leven dan ook nooit meer zuurkool alleen al geroken!

Dus hoe doe je dat nu met je moeilijk etende kind?

Achterhaal eerst of het niet willen eten een kwestie is van een biologisch mechanisme of een machtstrijd. Lust het kind ineens allerlei dingen niet net op een moment dat het op andere terreinen ook dwars is? Dan is het aanstellerij. Stop dan gewoon alles erin, desnoods met geweld 😉

kid-165256_640Maar zit het bijna huilend te eten met een hand voor de mond (omdat het bang is te gaan kokhalzen)? Geef het kind gewoon iets anders. Echt. Anders is ze straks 34 en zit ze – net als ik – nog steeds te huilen als ze iets moet eten dat ze niet lust. Sommige mensen lusten gewoon veel dingen niet. Er zijn ergere dingen op de wereld.

Maar goed,

5 redenen om je moeilijk etende kind met rust te laten

1. Het krijgt echt genoeg binnen
Er zijn kinderen die veel niet lusten, ze lusten vooral ook veel dingen wel. Maak gewoon een lijstje met dingen die het wel lust en kook dat. En heb je een keer zin in wat anders, geef het een keer een diepvriespizza’tje, een restje van gisteren of laat het lekker vegetarisch eten als ze het vlees niet lust.

2. Bedenk goed hoe belangrijk een fijne avondmaaltijd is

Bedenk goed dat een avondmaaltijd een heel belangrijk moment is van de dag. Soms is het het enige moment dat papa thuis is, voordat de kids op bed gaan. Dat moet gewoon leuk zijn en geen dagelijks gevecht worden.

food-320863_6403. Luister wat beter naar je kind en maak het eten leuk
Zoals gezegd, lusten kinderen ook gewoon veel wel. Maak daar iets leuks van, zodat het eten weer gezellig wordt en dat het kind wat meer leert over eten. Dat kan soms ook gewoon het eten ‘lekkerder’ maken.

4. Misschien lusten ze het in andere bereidingen
Veel mensen koken of bakken groentes, terwijl ze rauw ook gewoon heel lekker zijn. Zo lustte mijn broer bijvoorbeeld vroeger geen gekookte wortels (was ook het enige dat hij niet lustte overigens). Nou, hoe makkelijk is het dan om wat rauwe wortels apart te houden? En ik heb paprika leren eten door ze rauw te eten bij een gourmet (waarbij ik het vlees niet lustte en dus vrijwel de hele avond rauwe paprika zat te eten. Nou, lekker gezond toch? ;-))

5. Het is écht heel vervelend als je dingen moet eten die je niet lust
Bij mij gaat eten en emotie altijd heel erg samen. Ik kan er chagrijnig worden van alleen het idee al dat ik iets vies moet gaan eten. En ik word verdrietig als mijn eten niet lekker is. Afgelopen weekend had ik er de hele avond hoofdpijn van dat er een stukje salami op mijn deel zat. Dat wil je toch niet voor je kind?

Ik hoop dat ik weer wat kinderen gered heb van de en-nu-opeten-maffia. Worden ze echt gelukkiger van.

Was jij een makkelijke eter?

4 thoughts on “5 redenen om je moeilijk etende kind met rust te laten”

  1. Haha arme jij. Ik heb het geluk dat ze hier bijna alles lusten. Zelden discussies aan tafel, al zou het als het aan de kids lag iedere dat pannenkoek zijn. Denk ook niet dat je moet dwingen als een kind iets echt niet lust als het niet om machtspelletjes gaat.

  2. Haha je hebt gelijk. Ik was ook een lastige eter. In elk geval wel als we aardappelen aten met groenten. In mijn volwassen leven heb ik het bijna nooit meer op. Ik hou het meest van pasta en eigenlijk zou ik dat t liefst dagelijks eten. Gelukkig de kinderen ook, waardoor mijn vriend zich maar heeft geschikt in zijn lot.

  3. Ik moet wel een beetje lachen om je artikel al ben ik het op veel punten niet met je eens ;-)! Ik heb zo’n trauma met rode bieten, vreselijk, krijg er nu nog rillingen van.

    Ik ben (of word) wel zo’n moeder die vind dat haar kinderen alles moeten eten. Lust je geen boontjes, prima, maar je kunt er wel 2 of 3 opeten. Meer hoeft niet maar ik wil dat mijn kind(eren) alles proberen en leren eten. Iedereen heeft wel iets wat hij/zij niet lust maar geen 10 dingen. Dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast heb ik zelf ook heel erg veel leren eten en zie ik bij mijn man dat, doordat hij vreselijk verwend is met eten vroeger (als je iets niet lust hoef je het ook niet te eten), hij toen ik hem leerde kennen ook werkelijk niks lustte. NEKHAREN OVEREIND kan ik je vertellen ;-)! Inmiddels, na 8 jaar met mij, lust hij alles hahahaha.

    Gelukkig hoef ik die strijd nu nog niet aan te gaan, mijn zoontje is bijna 1 en eet alles, maar ik denk dat ik hier in heel stellig blijf :)!

  4. Nee, ik was als kind geen makkelijke eter en mijn dochter heeft dit van mij geërfd. Daarom probeer ik geen strijd van het eten te maken, maar pfff, wat lust ze toch weinig…

    Desalniettemin blijven we het (zonder dwang) proberen. En anders eet ze inderdaad maar een boterham.

    Inmiddels lust ik bijna alles, behalve zuurkool ( inderdaad niet te vreten ;)), leverworst en zachtgekookte eieren. Dus bij mij is het soort van goed gekomen.

Geef een reactie