Ik ben een gluurbuur

Ik geef eerlijk toe: ik ben een gluurbuur. Ik wil graag alles zien en als er iets in de straat gebeurd en ik het niet goed kan zien, dan loop ik even naar boven, zodat ik beter uitzicht heb.

gordijn raamToen ik in mijn tienertijd in steden woonde was het echt een soort hobby, dat buren gluren. Ik had soms hele flats waar ik op uit keek en daar zag ik altijd de prachtigste verhalen achter de ramen. Liefdes bloeiden op, mensen werden krankzinnig, gingen verhuizen, waren stiekeme alcoholisten… er gebeurde nog wel eens wat.

Inmiddels woon ik in een wat saaier straatje, maar ook hier is genoeg te zien.

Nieuwsgierige gluurbuur

Zelf noem ik het overigens gewoon ‘nieuwsgierigheid’, interesse , zo je wilt. Iets dat in gezelschap erg wordt gewaardeerd. Alleen zodra je het ‘stiekem’ doet, is het ineens iets ergs.

Sinds een paar jaar is de stiekemheid er overigens ook wel een beetje af. Waar ik me een paar jaar geleden nog rustig kon verstoppen achter een gordijn, heb ik inmiddels een kleuter die – zodra er iets gebeurt – alle planten op de vensterbank aan de kant schuift en pontificaal op de vensterbank gaat staan. Zij is namelijk net zo’n gluurdert als ik. Zo kwam ze me kortgeleden enthousiast vertellen dat er een gaatje zat in de schutting van de buurvrouw waar ze doorheen kon kijken. En soms, als ik haar zoek, staat ze dromerig boven bij het raam te gluren naar de buurkindjes die in de tuin spelen.

deer-981211_1280

En tja, dan moet je een kind natuurlijk gaan leren dat het eigenlijk niet zo netjes is om een gluurbuur te zijn. Maar eigenlijk vind ik er stiekem niet zoveel mis mee. Ik lach de buurvrouw niet uit als ze naakt ligt te zonnen (wat ze overigens nooit doet). Ik roddel met niemand over de telefoongesprekken van de andere buurvrouw (die ik ook niet kan verstaan, want ze zijn in het Frans). En ik oordeel niet over de buurman die elke dag om twaalf uur al aan het bier zit (als hij net zijn bed uit is).

Ik vind het gewoon interessant. Net zoals ik verliefde duiven interessant vind, trage naaktslakken, merelfamilies en katten die op straat liggen te zonnen. Gewoon de kleine alledaagse dingen, het ophangen van de was, in de tuin werken en gesprekjes van ouders met hun kinderen.

Gluur jij ook zo graag?

1 thought on “Ik ben een gluurbuur”

Geef een reactie