Dit was februari

Het zal je misschien zijn opgevallen – hoewel hij altijd pijlsnel voorbij is – maar het was afgelopen maand februari. Had ik de maand kortgeleden nog gebombardeerd tot meest depressieve maand van het jaar, uiteindelijk viel hij best mee.

Ergens deze maand was het namelijk mooi weer en besefte ik mij dat de lente er bíjna aankomt. Tegelijkertijd was er ineens winterpret met een flinke bult sneeuw én ben ik een paar keer natgeregend tot op mijn ondergoed. De natuur in optima forma! Helaas was het niet allemaal pret, iedereen in huis werd ziek. En nog een keer en nog een keer en nog een keer. Dus hadden we daarna een feestontbijt op zondag, omdat er voor het eerst in vier weken niemand ziek was.

Dit was mijn februari:

>> We vonden een oppas | Er wordt over het algemeen weinig op Anna gepast, omdat wij haar eigenlijk altijd overal mee naartoe nemen en we niet zo vaak ’s avonds allebei iets hebben. Zo’n vier jaar geleden hebben we een oppas gehad. Toen werd Anna midden in de nacht wakker, kende ze de oppas niet en duurde het een uur om haar te kalmeren (en dat arme oppasmeisje zat met een hysterisch kind totdat ik terug was). Enfin, toen hadden we er niet zo’n zin meer in. Maar nu vonden we het wel weer tijd om eens samen ergens heen te gaan. En dus vonden we een oppasmeisje via www.oppassen.nl en kwam die op een zaterdag gezellig met Anna spelen. Dat ging prima, dus hé we hebben een oppas!

>> Ik was ziek en wilde euthanasie | Zoals gezegd was iedereen deze maand ziek en nadat Yuri twee keer ziek was en Anna één keer, dachten we dat we het gehad hadden. Maar nee hoor, ik mocht ook. Ik had – net als de anderen – buikgriep. Dat is sowieso erg naar, maar volgens mij heb ik het echt nog nooit zo erg gehad. Om het kwartier kwam alles er weer uit (en er zat natuurlijk niks meer in). Ik voelde me zo lang zo naar dat ik me goed kon voorstellen dat je euthanasie gaat plegen als dit lijden te lang duurt. En dan heb ik het over twee of drie dagen…. Gelukkig was het bij mij na een dag weer over. En ik weet het, ik ben in dit opzicht misschien net een man, maar ik kan héél slecht tegen ziek zijn. Daarom was ik het ook maar eens in de zeven jaar… totdat ik een kind kreeg.

>> We stonden met Historiek op een markt | Een partner van ons, Historizon (reisbureau van historische reizen) vierde een feestje en wij stonden daar met een standje. Dat was zó leuk! Normaal zitten wij altijd maar in onze werkkamer te tikken, maar hier ontmoetten wij onze lezers, zo bijzonder! We staan er niet altijd bij stil hoe groot Historiek eigenlijk is. Cijfers zijn zo abstract. Maar hier was bijna iedereen lid van onze nieuwsbrief en waren de mensen zo blij met ons. We gingen met het hele gezin, want het was in een museum en Anna heeft het ook de hele dag goed volgehouden en zich goed vermaakt. Ik vind het zo gaaf dat werk en gezin hier zo lekker door elkaar lopen en we zoveel als gezin kunnen doen. Het is overigens zelfs al zo dat als Anna zich aan iemand voorstelt, dat ze dan zegt: “Ik ben Anna van Historiek”. Grappig kind 🙂

>> Ik begon weer met bloggen | Als het aan mij lag was ik al eerder begonnen, maar de verhuizing van mijn oude domein naar mijn nieuwste aanbieder ging niet helemaal zoals het zou moeten. Enfin, uiteindelijk is het toch geluk en heb ik een hele stapel aan concept-berichten. Dit is overigens waarom ik weer begon en dit zijn de andere berichten van deze maand:

En ik heb nog wel meer dingen gedaan, maar ik heb het niet zo heel goed bijgehouden en ook geen foto’s gemaakt. Dus ik hou het hier maar bij. Volgende maand heb ik waarschijnlijk wat meer te vertellen, want dan ben ik jarig, zijn we 12 jaar samen, wordt het lente en ga ik bij een nieuw ‘clubje’. En ik zal proberen om er dan foto’s bij te plaatsen.

Hoe was jouw februari?

4 thoughts on “Dit was februari”

  1. Haha ik kan ook niet tegen ziek zijn. Ben ook net een man vrees ik :p Maar ik probeer dan toch niet te vaak te zeuren. Zuchten mag, al is dat eigenlijk even irritant :p

  2. Fijn dat jullie een oppas hebben gevonden. Zelf maken we eigenlijk veel gebruik van de oppas. Maar dat zijn bij ons allemaal familie leden of mijn vriend. Dat maakt het weer anders, omdat mijn zoontje er dan ook echt veel plezier in heeft. Het gebeurt nauwelijks dat iemand hier bij ons oppast. Als we bijvoorbeeld eens naar de sauna of bios willen, maken we er meteen een slaappartij van voor mijn zoontje.

    1. Fijn die familie! Mijn familie woont minimaal 1,5 u rijden, dus dat is hier helaas niet praktisch 😉 Overdag kan ze ook wel bij vriendjes en vriendinnetjes ‘spelen’, dat is ook prettiger dan een oppas, maar voor ’s avonds is het een handige optie.

Geef een reactie