Dankbaar zijn, wat bedoelen ze daar eigenlijk mee?

Tegenwoordig is het heel ‘hip’ om dankbaar te zijn voor dingen. Maar eigenlijk snapte ik niet precies wat daarmee werd bedoeld. Dankbaarheid suggereert dat je zelf weinig invloed hebt op de loop van je leven. Dat je dankbaar moet zijn voor wat je is overkomen. Maar ik heb het eindelijk door.

Kijk, dat je dankbaar bent dat je in een land bent geboren waar geen oorlog is en dankbaar bent dat mensen gezond zijn bijvoorbeeld, dat snap ik nog. Want daar heb je ook echt weinig invloed op. Maar als je ‘dankbaar’ bent voor bijzondere mensen die op je pad kwamen, dan lijkt het alsof je daar geen invloed op had. Dan ga je volledig voorbij aan het feit dat jij die mensen heb gezocht, gevonden of gehouden. De term klopte voor mijn gevoel niet. Misschien komt dat ook doordat ‘dankbaarheid’ veel wordt geuit in de kerk en de mensen daar denken dat er een externe, hogere macht over jouw leven ‘beslist’. En dat vind ik juist een hele nare gedachte. Alsof het er niet meer toe doet wat je zelf doet. Alsof je een marionet bent van een Godsfiguur.

Als je in die zin dankbaar bent, dan kun je ook nooit trots zijn op de dingen die je zelf hebt bereikt.

En toen ineens zag ik het. Ik weet niet precies waarom, maar ineens snapte ik het. Ik realiseerde me namelijk dat ik heel veel dingen ‘heb’ waar ik ooit naar op zoek was. Twee jaar geleden wilde ik bepaalde dingen en die heb ik nu. Alleen als je je dat niet realiseert, dan heb je er niks aan. Dan ben je alleen maar bezig met de dingen die ik nu weer wil. En dan ben je altijd ontevreden en altijd op weg naar iets ‘beters’.

Dankbaar zijn betekent dus eigenlijk dat je dankbaar bent voor het feit dat je ‘werk’, je ambitie z’n vruchten heeft afgeworpen. Dat het gelukt is. Dat je trots kan zijn én dankbaar. Ook al krijg je nooit altijd wat je geeft, het is volgens mij wel zo dat hoe méér je geeft, hoe méér je krijgt. Maar het is geen vanzelfsprekendheid. En alles wat je terug krijgt is mooi. Echt iets om dankbaar voor te zijn. En trots, omdat je niks voor niets krijgt.

9 thoughts on “Dankbaar zijn, wat bedoelen ze daar eigenlijk mee?”

  1. Ik snap wat je bedoelt! Ik denk dat we er vaker bij stil mogen staan wat.we bereiken in plaats van altijd maar meer doelen te stellen. Ik maak mezelf daar ook schuldig aan.

  2. Als iets een trend wordt, voel ik altijd reserves. Zoals dat mindfullness gedoe, de bucket lists en dankbaar zijn.

    Maar dankbaarheid, ja daar kan ik wel wat mee. Zo ben ik dankbaar dat ik in goede gezondheid ben.

  3. Mooi, dat is precies de dankbaarheid waar het om gaat. Toch ben ik ook dankbaar op zaken waar ik geen invloed op had. ik geloof niet in een hogere macht ofzo maar ik ben dankbaar dat ik onze dochter mocht leren kennen en de wijze lessen die wij hebben geleerd daardoor. Dankbaar hoe we hier uit kwamen (wij verloren haar kort na de geboorte nml). Het is een ander soort dankbaar, dat wel

    1. Ja, daar heb je ook wel een punt. Ik ben ook dankbaar dat ik überhaupt de mogelijkheden heb om hier over na te denken en dat mijn psyche goed om kan gaan met soms moeilijke dingen. Kan me voorstellen dat dit in jouw geval ook heel veel verschil kan maken, hoeveel je kunt ‘dragen’.

  4. Hmm.. ik heb niet het idee dat dankbaar een trend is. Ik heb juist het idee dat mensen steeds meer bewuster zijn van hun leven, acties, gevolgen, etc. En in een nare wereld, sta je sneller stil bij dankbaarheid dan als alles voor de wind gaat.

    Je kan zeker trots zijn op wat je hebt bereikt en daar tegelijk dankbaar voor zijn. Want al doe ik alles nog wel zelf, ik heb er wel een goede gezondheid voor nodig. En daar ben ik dus dankbaar voor. Dankbaar is voor mij dingen niet als vanzelfsprekend beschouwen. En ik zie het helemaal los van de kerk. Het staat ook los van de kerk. Maar ik geloof wel dat gelovige mensen er meer bezig mee zijn. Alleen vraag ik me dan af of het daardoor ook een soort vanzelfsprekendheid is geworden.

Geef een reactie